Het elfde gebod (aanvulling op tien geboden van Wubbo)

Op zondag 18 mei overleed Wubbo Ockels. Hij was Neerlands eerste getuige dat onze wereld een kwetsbaar bolletje is in het oneindig grote Niets.

Iets dat al die mensen, die in de ruimte zijn geweest, kenmerkt is dat ze verliefd worden op onze aarde en dat ze haar willen beschermen.

Astronauten spreken van “overview”: Er komt zelfs een film over:

OVERVIEW from Planetary Collective on Vimeo.

 

Ook ik ben in de ruimte geweest!

Op 18 april 2010 stond ik naast Neil Armstrong op de maan.

Oké, ik stond er niet fysiek, ik heb nu eenmaal zo’n sterk inbeeldingsvermogen dat ik in gedachten naast hem stond en dat “kleine” blauwe bolletje in dat hele grote zwarte Niets zag zweven.

Ik ontmoette Neil in het World Forum waar hij Key-speaker was, ik heb die dag twee uur met hem op mogen trekken als fotograaf. Die maanreis van mij heeft zo’n indruk op mij gemaakt dat ik inmiddels mijn beroep als fotograaf heb opgegeven en ben gaan vertellen over wat ik zie: we gebruiken ons enige echte thuis als vuilnisbak. Blijkbaar weet ik snaren bij mensen te raken, want twee en half jaar later stond ik op precies diezelfde plek als Neil, nee niet op de maan, maar op het podium van het World Forum.

Maar terug naar Wubbo;

 Wubbo wilde een nieuwe religie starten, het geloof in de mensen: Humanity

 

Sta alsjeblieft even stil bij die zin hierboven!  Een man, zo vol van techniek, hoogleraar aan de TU-delft, oud astronaut, de man van de superbus, de man van Ecolution, hij vindt dat we ons geloof in de mensen moeten herstellen. Ik vind dit zo mooi, en zo ontzettend belangrijk dat hij dat zegt. Ik zie steeds vaker dat er voor allerlei problemen naar technische oplossingen gezocht wordt. En dat terwijl wij mensen tot veel meer in staat zijn dan welke technische oplossing ook. Straks een voorbeeld daarvan.

In een laatste brief laat Wubbo ons tien geboden na. Dit stuk in de Trouw sluit af met:

Concrete plannen om de ‘religie’ gestalte te geven leek Ockels niet te hebben. Wel dromen. We moeten ‘symbolen, rituelen en kunst gaan maken om ons geloof in de mensheid te uiten’, vond hij. ‘Vooral de jeugd moet aangesproken worden. Zij zijn de toekomst: ze willen genieten van de natuur, en van de aarde. Hun idolen kunnen een voorbeeld zijn. Festivals kunnen de boodschap uitstralen. Laat elk van ons zijn geloof uitspreken in een duurzame mensheid.’

 

Als discipel van dit geloof, van Humanity, wil ik een voorstel doen, een ritueel introduceren die aansluit bij de tien geboden van Wubbo. Laten we dit het elfde gebod noemen.

Het elfde gebod:

De aarde geeft ons zuurstof om te ademen, water om te drinken, voedsel om te eten, grondstoffen om onze materiële behoeften te vervullen. Elke dag weer, jaar in jaar uit, levens lang. Toon je dankbaarheid haar elke dag even aan te raken. Buk even. Raak de aarde aan en wees je ervan bewust dat wij haar nodig hebben om te kunnen leven. En terwijl je omhoog komt, neem dan een stuk zwerfvuil mee, de aarde en al haar bewoners zullen je dankbaar zijn.

Als een ieder die de afgelopen dagen de naam Wubbo heeft gezegd dit had gedaan, dan lag er op een klein stukje aarde, ter grootte van Nederland, nu al geen enkel stuk zwerfvuil meer.

Zie je hoe sterk de mensheid is? Geen enkele superstofzuiger, of enorm leger aan veegwagens kan Nederland in één dag schoon krijgen. Maar als wij mensen allemaal 1x bukken dan is Nederland in één dag schoon!

Het begint met het geloof in mensen, het geloof in jezelf. Maar geloven alleen is niet voldoende, je moet ook iets doen; buk één keer per dag voor de aarde, raak haar aan, en terwijl je omhoog komt, neem je een stuk zwerfvuil mee.

Opgeruimde groet,
Peter Smith

 

Gaat heen en vermenigvuldig dit bericht.

En de aarde zij met u :)

 

PS:

Ook #zwerfie wordt al vanaf de kansel als evangelie verspreid:

evangelie

 

, ,

Comments are closed.