Ik heb een leven gered!

Vanochtend een leven gered! Dankzij m’n prikstok, die ik altijd bij me heb als ik fiets.
Dat is in principe ook waarom ik een prikstok bij me heb, omdat ik van mening ben dat het levensreddend is, maar dan op de lange termijn.

Maar vanochtend kon ik op een heel directe manier een leven redden. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik op de fiets naar mijn werk kan. En dan fiets ik ook nog eens over een dijk en dan door een bos, en dat midden in Amsterdam! Ook ik sta dan wel eens in een file, als moeder eend met haar kuikens ook van fietspad gebruik wil maken. Maar ik vind dat ik daar niet over mag klagen; ik kies er tenslotte zelf voor om met de fiets te gaan. In dat bos is een meertje -je kunt het nauwelijks een meertje noemen, het is eerder een plaatselijke verbreding van een sloot- met een klein grasveldje waarop je heerlijk kunt contempleren. Op dat grasveldje zag ik dat iemand wat vergeten was, een zak brood en een paar plastic zakken. Nu heeft de gemeente overal bakken neergezet waar je ‘gevonden voorwerpen’ in kunt deponeren. Heel handig! Dus ik doe dat brood en die zakken in die bakken. Eén blauwe zak hield ik achter want die kan ik mooi gebruiken voor mijn project ‘de Wereld van Zwerfvuil‘.

Op dat moment hoor ik verderop een vrouw paniekerig roepen: “Jack, kom hier, KOM HIER!” en het geluid van iemand die in het water ligt te spartelen. Ik spoed me naar de onheilsplek en daar blijkt dat haar hond in het water is gesprongen, achter de eendjes aan. Maar hij had zijn riem nog aan en die is achter een tak blijven haken. Jack probeert zich los te trekken met als resultaat dat hij steeds onder water verdwijnt. Ik twijfel of ik in het water zal springen. Liever niet, want er bevinden zich veel verloren voorwerpen in het water, het ziet er niet al te fris uit. Maar gelukkig heb ik mijn prikstok bij me. En daarmee weet ik Jack veilig op de kant te trekken.

Dat brood en die zakken bleek van die mevrouw. Dat brood hebben we toen maar aan de geschrokken eendjes gevoerd en die ene zak mocht ik houden. Die krijgt straks een ere plaatsje op de Wereld van Zwerfvuil. En Jack wordt uitgenodigd bij de opening.

Opgeruimde groet,
Peter.

, , , , , ,

2 Responses to Ik heb een leven gered!

  1. Marguerite 25 juli 2011 at 06:57 #

    Hoera! Blij dat je het hondje gered hebt, zo zie, zowel op lange EN korte termijn fantastische resultaten!

  2. Geral Overbeek 4 juli 2011 at 10:49 #

    Met een groen hart voor natuur en tuinen erger ik mij groen en geel aan zwerfvuil. Sommige mensen presteren het om afval naast in plaats van in een afvalbak te smijten.
    Als ik met de hond wandel kan ik het niet laten om regelmatig wat op te pakken en in de eerstvolgende afval bak te gooien, hopende dat het bij een volgende rondje nog netjes uitziet. Helaas is dat niet altijd het geval.
    Mijn kinderen probeer ik daar ook zo in op te voeden al valt dat niet altijd mee..
    Mijn hond die heb ik wel geleerd om plastic flesjes te zoeken, zelfs uit het water (het is een Labrador). Hij is gek op het krakende geluid en als hij uitgespeeld is gooien we het flesje natuurlijk in een afvalbak.
    Ik speel wel eens met de gedachte om een buurtcommitee op te zetten en samen de beurt netjes te maken en houden. Misschien verspreidt het zich als een olievlek……