Ik spons de plastic soep niet meer.

SponsjeGisteravond stond ik een pan af te wassen die niet in de vaatwasser past. Ik had net weer eens een filmpje gekeken over milieuvervuiling door plastic in de oceanen en schaamde me extra voor mijn luie afwasapparaat gedrag.
Ik deed dit met een schuursponsje dat mijn vrouw nog geen maand geleden kocht. Een fijn ding, want het buigt lekker mee en het schuurt echt al het vuil ervan af…

Na flink wat wokresten schrobben ontdekte ik kleine blauwe plekjes onder in de pan en dacht dat de oude blauwe pan nu dan toch echt uit elkaar begint te vallen…. Ik kon met moeite een paar stukjes pakken en van dichtbij bekijken en ik haalde opgelucht adem toen ik ik zag dat het niet om stukjes pan ging. Vrolijk poetste ik weer verder…

Maar wacht… hebben we dan iets blauws gegeten? “Tofu, paksoi, ketoembar, knoflook, bami….” NEE, geen blauw eten.
Nogmaals pakte ik wat blauwe korreltjes en onderzocht ze wat grondiger: allemaal veel kleiner dan een millimeter, niet echt rond of vierkant, ze voelden niet bijzonder hard of zacht en best wel hard blauw van kleur.
Ineens zag ik dat het om stukjes schuurspons ging! Het, in mijn ogen kersverse, sponsje begon al uit elkaar te vallen. En niet zo’n beetje ook: in de pan lagen honderden stukjes plastic, het soort dat ze volgens mij micro beads noemen.

Schuurspons micro beads Het sponsje van 140 x 140 x 4 mm verdwijnt in rap tempo in mijn riool. “MIJN RIOOL?” hoor ik mijzelf boos afvragen… “ONS RIOOL!”
Deze sponsjes worden met duizenden tegelijk verkocht, anders wil geen enkele winkel ze hebben of producent ze maken. Dus verdwijnen er miljoenen blauwe-schuurspons-korreltjes in rap tempo het riool in, zo de zee in, want bij de riool reinigingsdienst hebben ze nog geen filters of bacteriën die mijn plastic vervuiling kunnen tegenhouden.

Weer voel ik waarom ik zwerfvuil opruim, omdat we allemaal bijdragen aan de plastic soep en dat wil ik niet. In een paar minuten tijd kreeg ik alle korrels eruit zonder deze in het riool te laten verdwijnen: ze bleven een soort van aan de pan en mijn handen plakken en kreeg ze dus erg moeilijk de plastic bak in.

Het sponsje ligt nu uit te drogen en deze wil ik voor onderzoek aan de Plastic Soup Foundation schenken, wellicht dat zij mij meer kunnen vertellen hierover. Op internet zag ik al diverse plantaardige (eco) borstels die ook gewoon kunnen poetsen en schrobben, wellicht een eurootje duurder, maar dan kan ik tenminste goed slapen.
Nu ga ik mijn kasten nogmaals doorspitten om te kijken wat ik nog meer heb dat bijdraagt aan de vervuiling van de oceanen.
En dat voelt goed, ik draag bij aan een mooiere wereld 1 sponsje, 1 microbead, 1 druppel tegelijk!

3 Responses to Ik spons de plastic soep niet meer.

  1. Klaas Stap 23 maart 2018 at 12:09 #

    Ik denk dat je bij Waschbär aan het juiste adres bent voor milieuvriendelijke huishoudmiddelen. De materialen gaan langer mee of ze zijn van natuurlijk materiaal.

  2. Jeanette 12 mei 2015 at 17:00 #

    Ha Peter, ja ze zijn overal die microplastic bolletjes. Ik probeer daar ook al enige tijd grip te krijgen. Ik maak daarom al enige jaren mijn eigen vaatwaspoeder. In de eco stand werkt het goed. Ik doe ook de handwas met ouderwetse houten borstel waarvan je de kop kunt vervangen. Ik maak ook mijn eigen afwasmiddel, wasmiddel, bodymilk,gezichtscrème etc, etc. Geen stukje microplastic hierdoor. Dat van de schuursponsjes wist ik nog niet. Houten Schrobborstel?
    Ik denk graag mee ;-)

    Grts Jeanette ( van Manne)

  3. Rita 12 mei 2015 at 10:47 #

    Maar op die site zie ook (weliswaar gerecyclede) dit soort sponsjes staan. Dat schiet ook niet op… http://www.eco-logisch.nl/Eco-Force-schuurpads_grof-5794

Geef een reactie